Siareiros

viernes, 27 de noviembre de 2015

O lobo ibérico, candidato ás eleccións xerais españolas de 2015: 3ª parte

Imos continuar hoxe afondando na problemática do lobo ibérico, achegándonos desta volta a un grupo que poucos asocian como perxudicial para o noso emblemático carnívoro endémico, o colectivo ecoloxista. Depois de moitos anos interactuando con diferentes movimentos funme decatando que dentro do colectivo ecoloxista existen rémoras administrativas que tan só pescudan o seu proprio interese, habitualmente económico pero tamén alimentar o ego dalgúns. 

Veredes, para ben e para mal, o lobo é un animal mediático que non pasa desapercivido, razón pola que moitas veces é usado por uns e outros como chivo expiatorio, por que mal a mal, o lobo é unha máquina natural de producir titulares e cartos a esgalla, e para que mentres tanto non se fale dos problemas reais que nos afectan, digamos, por exemplo, que o lobo ibérico é un socorrido Xibraltar ao que acudimos cando as cousas non van ben, Que sube o paro...Gibraltar español e ao carallo, vouvos por un exemplo.

Fai uns anos o sector cinexético de certa serra deu a voz de alarma ante a baixada da densidade do corzo na súa área de acción. Sen estudos previos, sen siquera un análise superficial, o culpable foi rápidamente localizado, o lobo era o mal que o provocaba. Sectores ecoloxistas subíronse ao carro tamén, a causa, unha partida presupostaria cuantiosa para o estudo do lobo. Había que controlalo dicían todos. Finalmente alguén chegou á orixe real do problema, non estudando ao lobo, senón ao corzo. O corzo estaba sufrindo unha epidemia de tuberculose con orixe no gando doméstico. Sobra dicer que a incidencia da epidemia na fauna salvaxe teria sido moito menor se o lobo non fose encarnizadamente perseguido. Xa que os grandes depredadores fan unha máis que eficaz eliminación de animais enfermos, foco de contaxio para outros sans.

Sigamos con outros exemplos, recentemente, e en base a diferentes proxectos de desenvolvimento rural, certos colectivo dan a man cos gandeiros máis antilobeiros co gallo de pescudar os millons de euros que choven dende Bruxelas. Atacando sistemáticamente a colectivos que históricamente e sen condicións veñen defendendo ao lobo. Producíndose na actualidade un binomio máis que curioso, o lobo é "controlado" e sistemáticamente eliminado no Norte da súa área de ditribución (incluso no interior de espacios protexidos como Parques Nacionais), e estase a proxectar un proxecto de reintrodución en Andalucia. Lobos estes últimos dos que falaremos específicamente nun post.

Dar a man con certo grupo de agricultores e gandeiros, garantiza un posto na mesa para o reparto da suculenta tarta de euros que ven do Norte, cartos que pasan moitas veces por comulgar con rodas de muiño que outros non están dispostos a tragar.

Nos derradeiros anos estamos sendo testemuñas de discursos ecoloxistas economistas, que esgrimen frases como "a conservación do oso pardo vese perxudicada pola presenza do lobo ibérico", "hai tantos lobos que até comen os cans" etc. Cando outro tipo de inciativas demostran que un lobo vivo produce máis riqueza que catro mortos. Por exemplo en ecoturismo, no control poboacional de mamíferos coma o corzo ou o xabarín, ou mesmo polo control que...como todo superdepredador, fai sobre os carnívoros medianos que outros tantop odian.

Como sempre non imos por nomes, pero que cada una aguante o seu pecado, xa que se está a pedir a morte dun mamífero endémico, que acaba de sair dunha situación complicada, e que cando empeza a recuperarse, comezan a cazalo, coma sempre...para revertir a situación que tantos anos costou acadar. Non existe en Europa occidental un caso similar, producíndose una curiosa situación, mamíferos carnívoros con poboacións moi superior están estrictamente protexidos, e o lobo cunha poboación que con sorte chea aos 2500 indivíduos, segue a estar perseguido.

Na próxima entrada faremos unha achega á situación política do lobo, e a súa utilización coma fonte inexgotable de votos, cheos de sangue, e como tamén dende as administracións públicas se usa o lobo para agochar as miserias na xestión do territorio e a súa riqueza natural.


No hay comentarios:

Publicar un comentario